| تبليغات | X |
|
ادبی
|
می آید
نمی آید
تکلیفش معلوم نیست
سه بار از روی من گذشته است و هربار
که زیر سرش بلند می شود :
- هنوز نخوابیدی؟
ـ نه
با این ورق ها پر نمی شوم انگار
می سوزانم
و توی جهنم می خوابم
ورق ها را ...
که عادت کرده ام سیاه کنم
شعر بنویسم
سیاه کنم
و خانه های چند حرفی را
که هیچ حرفی نمی گنجد در ...
مرا بباف
این کلاف را
که پیچیده است دور دستت
و ساقه هایی که خم می شوند
از سبز به زرد
سنگین است
سنگی که جا گذاشتی روی سینه ام
راهی که نیست و هرگز نبوده است
نه
آسمان نه
ریسمان می بافم
دخیل
که بی ماهی برنگردد
تور می بافم
... این پا برهنه که می دود وسط حرف هایم
می آید
می شوید
می برد یک روز
مزرعه را
رنگی که هرگز نبوده است !
(زهرا ملوکی)
